Willemsfonds eert Bernard Janssens

Precies vijftig jaar na zijn overlijden haalt het Willemsfonds Lier een onderschatte stadsreus uit de schaduw. Tijdens een recente lezing door voorzitter Ulrik Van den Plas werd duidelijk dat Josephus Bernardus (Bernard) Janssens (1887-1976) niet zomaar een kunstenaar was, maar de man die het visuele geheugen en de folklore van de Pallieterstad hoogstpersoonlijk redde.

Hoewel Lier vaak pronkt met het bekende ‘Klavertje Vier’ (Timmermans, Zimmer, Van Boeckel en Opsomer), betoogde Van den Plas dat Janssens de titel van het vijfde blad verdient. Als fotograaf legde hij rond 1900 de verdwenen vlieten en stadsgezichten vast, waardoor wij vandaag nog weten hoe het oude Lier eruitzag. Als stichter van fotoclub ‘Goed Licht’ en bezieler van atelier ‘De Liereman’ in de Eikelstraat, was hij een spilfiguur in het culturele leven tijdens het interbellum.

Zijn grootste tastbare erfenis is wellicht de Lierse reuzenfamilie. Toen de reuzen in 1928 in erbarmelijke, verrotte staat verkeerden, was het Janssens die ze in zes weken tijd dag en nacht restaureerde. Ook de iconische klokslagers op de Zimmertoren – die de vier levensfasen uitbeelden – zijn door hem op roodkoper geschilderd naar ontwerpen van Timmermans.

Janssens was een kameleon in de kunst: een begenadigd etser, auteur van historische werken over het Begijnhof, en een restaurateur met een nationale reputatie. Zelfs Baron Opsomer erkende zijn talent met de legendarische woorden: „Wie zo kan schilderen, kan ook oude doeken restaureren.”

Met dit eerbetoon herstelt het Willemsfonds de herinnering aan een man wiens werk we dagelijks passeren, maar wiens naam te vaak in de plooien van de tijd bleef hangen. Bernard Janssens was de stille kracht achter de Lierse pracht.

Foto © Willemsfonds Lier